Candyman: Farewell to the Flesh

Dare you say his name 5 times...again!

'Toen ik het contract voor de eerste film tekende, werd al rekening gehouden met meerdere afleveringen. En toen bekend werd wat de film in de bioscopen en vooral op video had opgeleverd, wisten we dat een opvolger onvermijdelijk was. De vraag was alleen waneer'. Aldus hoofdrolspeler Tony Todd over het comerciele motief achter de terugkeer van Candyman, de titelfiguur van Bernard Rose's grimmige schocker uit 1992. Voor de goed orde herhalen wij nog even dat het hier de geest betreft van de in de 19de eeuw gelynchte kunstenaar Daniel Robitaille, die zich pakweg honderd jaar later weer aan de levenden manifesteerd, met op de plaats van zijn afgehakte hand een grote haak. Candyman's geestelijk vader Clive Barker waakte nu ook weer over zijn creatie; hij bedacht het verhaal en fiatteerde de keuze van regisseur en scenarist.

In Candyman: Farewell to the Flesh wordt het toneel verplaatst van Chicago naar New Orleans, waar de door Rowan gespeelde heldin onder meer verzeild raakt in de viering van mardi gras, het spectaculaire aangekleede carnaval van Spaanse en Franse immigranten. Ook wordt uitgebreid stilgestaan bij de oorsprong van de Candyman mythe die in het eerste deel alleen word aangestipt. Hoewel regisseur Condon wat meer begrip tracht te kweken voor het monster dan zijn voorganger, hoeven we ons om de body count geen zorgen te maken. Tod ver zijn alter ego: 'In dit deel is hij rustiger dan in het eerste, minder gedreven. Maar wel gewelddadiger'.

Rated R for violence and gore, and for some sexuality and language.